| Ang tulang ito ay ‘di ko na sana ilagay dito dahil sa halos lahat ng linya ay nagtatapos sa silaba o pantig na “an” . Napagtanto kong may kabigatan ang buod nito kaya napagpasyahan kong ilagay na rin.Isa pa, may kaibigan akong matagal nang nangibang bansa sampu ng kanyang pamilya, at titira lang ditong muli kapag nagreretiro na kaya naisipan kong ito’y ihandog sa kanya.
Kaibigang Eng, ito’y para sa ‘yo… |
ganun din po kami ng asawa ko
siyang dapat, kaibigang Cherie sapagkat
…mithing kaligayaha’y doon lang matatagpuan
sa malawak na sakahan ng nayong nagisnan
totoo po, at sa kaibuturan ng aking puso, hindi ko ‘yan maipagkakaila…
18 years is a long time to be away from home.you left teary eyed!!!
inang bayang nilisan
di malilimot kailanman
ala-ala at pagmamahal
baon ko kahit nasaan
lumipas man ang panahon
di kailan may nawaglit
ang minimithing pangarap
ng aking pagbabalik….
sa lupang bayang aking iniibig.
maraming salamat.maraming-maraming salamat,MANOY DORO.
Tinubuang lupa, ang inyong pangaral
Sa aking puso at isip ay umiiral
Bagamat malayo at di masilayan
Iyong kagandahan ay di malilimutan
Mahal sa buhay na di kapiling
Sana’y makaulayaw ang aking hiling
Pananabik ay di maipagkakaila
Sa kanila ay patuloy na nangungulila
Dito sa kinatatayuan, bagamat banyaga
May pagaaruga at kami ay may laya
Di maipagkakaila ang kaligayahan
At ang natatamong kasaganahan
Salamat Manoy Doro
Dahil sa iyong naisulat na tula
Pagninilay ay nalathala
Naka tawag pansin kung saan nagmula
Nice poem.Nakaka miss
Nice poem.Nakaka miss.Thanks
as i read this one, tears dropped in my eyes-
I missed all my families, my friends and surroundings-
How I wish to come home again and stay forever-but I cant…its not yet time…
Manoy Doro,
its really a nice and loving poet.